Αλεξάντερ Αλιέχιν

Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα  από το υπό έκδοση βιβλίο του Carlo De Grandi «Περί της γενέσεως και διαδόσεως του Ζατρικίου (Σκακιού) ανά τους αιώνες.» -  (Ιστορική Αναφορά).  Αξίζει να αναφέρουμε επίσης ότι ο συγγραφέας δημιούργησε πολύ πρόσφατα το εξαιρετικό ιστολόγιο http://papaveri48.blogspot.com και να του ευχηθούμε καλή συνέχεια.

Μνήμες από το Παρελθόν

Dr. Aleksander Aleksandrovic Alekhin (1892 – 1946)

Ο Dr. Alexander Alekhin γεννήθηκε στη Μόσχα στις 31-10-1892. Τα πρώτα μαθήματα στο σκάκι τα πήρε από τη μητέρα του σε ηλικία 7 ετών. Του άρεσε τόσο πολύ, που διάβαζε με τις ώρες από τη πενιχρή τότε σκακιστική βιβλιογραφία που υπήρχε και παίζοντας σκάκι δι’ αλληλογραφίας. Στο σχολείο του αντιμετώπιζε τους συμμαθητές του χωρίς να βλέπει στη σκακιέρα!! Μια ένδειξη καθοριστική για την μετέπειτα σκακιστική του σταδιοδρομία. Τακτικός του αντίπαλος και δάσκαλος του ήταν ο μεγάλος του αδελφός Αλεξέϊ, εκδότης σκακιστικού περιοδικού και ισχυρός σκακιστής ο ίδιος. To 1901 ο Χ. Πίλλσμπερυ σε σιμουλτανέ τυφλού παιξίματος αντιμετώπισε 22 αντιπάλους, μεταξύ αυτών βρισκόταν και ο Αλιέχιν, όπου έφερε ισοπαλία. Γρήγορα ανέβηκε τη σκακιστική ιεραρχική σκάλα και έφθασε στο τίτλο του Μαιτρ σε ηλικία 16 ετών. Πρώτη φορά αγωνίστηκε στο τουρνουά του Ντύσσελντορφ το 1908 κατακτώντας τη 5^η θέση. Πολύ γρήγορα όμως έδειξε τις δυνατότητες του νικώντας σε ματς τους Μπαρντελέμπεν  και Μπλούμενφελντ με 4½ βαθμούς τον καθ’ ένα. Το 1910 στο πρώτο τουρνουά για Μαιτρ είχε μέτρια επιτυχία. Αυτή του η αποτυχία τον στεναχώρησε αφάνταστα με αποτέλεσμα να αφιέρωση περισσότερο χρόνο στο σκάκι μιας και δεν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Η οικογένειά του ήταν εύπορη και το μέλλον του εξασφαλισμένο. Το 1912 κερδίζει στο τουρνουά της Στοκχόλμης.  Στο Ρωσικό τουρνουά για Μαιτρ που πραγματοποιήθηκε το 1914 κερδίζει τη πρώτη θέση μαζί με το Νίμζοβιτς και το δικαίωμα συμμετοχής στο πρώτο διεθνές τουρνουά στην Αγία Πετρούπολη (21-04-1914), όπου κατακτά την 3^η θέσή (!!) μετά τους Ε. Λάσκερ και Χ. Καπαμπλάνκα, που ήταν και οι κυριότεροί του αντίπαλοι, πραγματοποιώντας έτσι μία εντυπωσιακή εμφάνιση που εξέπληξε το παγκόσμιο σκακιστικό κοινό. Στη τελετή λήξης στις 22-05-1914 ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ βραβεύει τους 5 πρώτους του τουρνουά. Το ίδιο έτος (1914) μετά δύο μήνες πήρε μία πρόσκληση για το τουρνουά που θα γινόταν στη πόλη Μαννχέϊμ της Γερμανίας, όπου δέχθηκε να συμμετάσχει θέτοντας τον όρο της μη συμμετοχής του Χ. Καπαμπλάνκα. Όταν ρωτήθηκε γιατί θέτει αυτό τον όρο για τη συμμετοχή του στο τουρνουά, απήντησε σιβυλλικά: «Δεν θέλω να χάνω τώρα από αυτόν τον άνθρωπο που θα παίξω για το Παγκόσμιο Τίτλο». Σε παρατήρηση που του έγινε για τη δήλωση αυτή, πως ο Ε. Λάσκερ ΗΤΑΝ ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής εκείνη τη στιγμή. Προφητικά μάντευσε: «Ναι, αλλά εγώ θα παίξω με το Χ. Καπαμπλάνκα για το Τίτλο». Και πράγματι έπαιξε μαζί του το 1927!!

Το 1916 βρέθηκε βαριά τραυματισμένος στο νοσοκομείο, όπου είχε την ευκαιρία να εξασκηθεί στο τυφλό σύστημα παίζοντας με τοπικούς αντιπάλους, προετοιμάζοντας έτσι τον εαυτό του για τα ρεκόρ που θα έκανε στο είδος αυτό του σκακιού. (Το 1924 στη Νέα Υόρκη αντιμετώπισε 26 αντιπάλους. Το 1933 στη Σαγκάη αντιμετώπισε 32 αντιπάλους με σκορ + 19, = 9, – 4 σε διάστημα 12 ωρών). Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 στη Σοβιετική Ένωση, ο Αλιέχιν διορίστηκε υπάλληλος του Υπουργείου Εσωτερικών της χώρας του. Το 1920 κατακτά το Ρωσικό Πρωτάθλημα. Το 1921 παντρεύεται και εγκαταλείπει τη πατρίδα του φεύγοντας με διπλωματική αποστολή για τη Δύση. Εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, όπου απέκτησε τη Γαλλική υπηκοότητα το 1927. Στο τουρνουά της Νέας Υόρκης το 1924 κατακτά την 3^η θέση (!!) μετά τους Ε. Λάσκερ και Χ. Καπαμπλάνκα.Το 1925 στο διεθνές τουρνουά που έγινε στο Μπάντεν-Μπάντεν της Γερμανίας κατακτά τη πρώτη θέση. Ο Ταρτακόβερ τότε είχε πει για τον Αλιέχιν και τους άλλους Μεγάλους Μαιτρ τα εξής: «Ο Χ. Καπαμπλάνκα είναι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής, ο Ε. Λάσκερ ήταν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής, αλλά ο Α. Αλιέχιν παίζει σήμερα όπως πρέπει να παίζει ένας Παγκόσμιος Πρωταθλητής». Το 1927 είναι η καθοριστική χρονιά, διότι μετά από πολύχρονη προετοιμασία, αφού σταμάτησε να πίνει και να καπνίζει, μελετώντας και αναλύοντας ιδίως τις παρτίδες του Χ. Καπαμπλάνκα, όπου έφτασε επιτέλους η ώρα ν’ αντιμετωπίσει τον αιώνιο αντίπαλό του για τη κατάκτηση του Παγκόσμιου Τίτλου και να επιβεβαιώσει έτσι τη προφητεία που είχε κάνει το 1914. Το χρονικό διάστημα από τις 16 Σεπτεμβρίου έως τις 29 Νοεμβρίου ανέδειξε το νέο Παγκόσμιο Πρωταθλητή που άκουγε στ’ όνομα Α. Αλιέχιν μετά από 34 παρτίδες (+ 6, = 25, – 3). Στο βιβλίο του «Στο Δρόμο για  το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα» έγραφε: «…Επιτέλους το όνειρο της ζωής μου πραγματοποιήθηκε. Κατόρθωσα ν’ απολαύσω τους κόπους τις δύσκολης εργασίας μου.». Τη νίκη του Αλιέχιν ο Ε. Λάσκερ τη χαρακτήρισε ως εξής: «Η νίκη του αλύγιστου αγωνιστή πάνω στο νου, μακριά από κάθε ασάφεια.». Σταματάει να παίζει και ολοκληρώνει τις σπουδές του στη Νομική στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, στη Γαλλία, όπου παίρνει το διδακτορικό του δίπλωμα. Από τότε άλλωστε γίνεται και γνωστός σαν Δόκτωρ Αλιέχιν. Επιστρέφει στο αγωνιστικό χώρο το 1929 για να υπερασπίσει τον Τίτλο του παίζοντας με το Ε. Μπογκολιούμπωφ, όπου επικρατεί με 15 ½ -9 ½ . Στο μεταξύ ο Χ. Καπαμπλάνκα, που θεώρησε ότι άδικα είχε χάσει το Τίτλο του, προσπαθούσε να επιτύχει μία συνάντηση ρεβάνς, αλλά ο Αλιέχιν τον απέφευγε συστηματικά, όπως ο διάβολος το λιβάνι. Το 1931 στο τουρνουά του Μπλέντ τερματίζει στη πρώτη θέση άνετα με διαφορά 5 ½ βαθμούς από το δεύτερο!! Ο Αλιέχιν ήταν υπέρμετρα εγωκεντρικός αδύνατος χαρακτήρας και πολύ γλεντζές. Μετά τη μεγάλη του επιτυχία, της κατακτήσεως του Παγκόσμιου Τίτλου, που ήταν άλλωστε και τ’ όνειρό του, παραμέλησε τελείως το σκάκι και δεν έβλεπε τους κινδύνους που εγκυμονούσαν για το Τίτλο του. Στο χρονικό αυτό διάστημα παρουσιάστηκαν νέα ταλέντα στο σκακιστικό στερέωμα. Η αντίστροφη μέτρηση για τον Αλιέχιν άρχισε το 1932, όπου άρχισε να καπνίζει και να πίνει υπερβολικά, ν’ ασχολείται κυρίως με τις γυναίκες. Τα μεθύσια του έμειναν ονομαστά. Είχε διαλέξει όμως πολύ κακή εποχή για να το … ρίξει έξω. Το 1934 υπερασπίζεται εκ νέου το Τίτλο του από το Ε. Μπογκολιούμπωφ, όπου επικρατεί με 15 ½ – 10 ½ . Το 1935 σηματοδότησε την αρχή του τέλους του, όταν έχασε το Τίτλο του από τον Ολλανδό μαθηματικό Δρ. Μαξ Όϋβε μετά από 30 παρτίδες (+ 8, – 9, = 13). Το 1937 αποκτάει εκ νέου τον Τίτλο, τον οποίο και διατηρεί μέχρι το τέλος της ζωής του, παίζοντας 30 παρτίδες όπου επικρατεί με 17 ½ – 12 ½ (+ 11, = 13, – 6). Η κατάρρευσή του συνεχιζόταν και έφθασε στο Ναδίρ κατά το χρονικό διάστημα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν τα χειρότερα χρόνια της ζωής του. Συνεργάστηκε με τους Γερμανούς και έγραφε άρθρα που προπαγάνδιζαν την υπεροχή της Άριας Φυλής και τις δυνατότητές της στο σκάκι. Μετά την ήττα της Γερμανίας, από τους Συμμάχους το 1945, όλοι τον παραγκωνίζουν, γνωστοί, φίλοι και σκακιστές. Με τη στάση όμως αυτή  δημιουργήθηκε το πρόβλημα του ποιος θα έπαιζε μαζί του για να του πάρει το Τίτλο. Δέχθηκε ο Μποτβίνικ να παίξει αυτό το ρόλο μαζί του. Δυστυχώς όμως ο θάνατός του ματαίωσε αυτόν τον αγώνα. Πέθανε στις 24 Μαρτίου 1946 στην Εστορίλ (Πορτογαλία) με μία μικρή σκακιέρα στα χέρια του. Η σωρός του μεταφέρθηκε από τη Πορτογαλία με τη φροντίδα της F.I.D.E. Ο τάφος του, με μία μεγάλη μαρμάρινη σκακιέρα επάνω, βρίσκεται στο Παρίσι.

Στη θεωρία των ανοιγμάτων υπάρχει ένα άνοιγμα που φέρει τ’ όνομά του: «Άμυνα Αλιέχιν«. ( 1.ε4,Ιζ6 2.ε5,Ιδ5 3.γ4,Ιβ6 4.γ5,Ιδ5 5.Ιγ3!,Ι:Ι κ.λπ. Για πρώτη φορά την έπαιξε το 1921 στη Βουδαπέστη. Στη πραγματικότητα όμως ανακαλύφθηκε και ερευνήθηκε από μία ομάδα Ρώσων θεωρητικών και αναλυτών με επικεφαλή τον ταλαντούχο Κλάτσκιν (1897-1926).

Έγραψε πολλά βιβλία σχετικά με το σκάκι το κυριότερο απ’ όλα είναι αυτό που έγραψε το 1939 με τίτλο «Τα καλύτερά μου παιγνίδια από το 1924 έως το 1937″.

Ο Αλιέχιν θεωρείται ο «τρομερότερος επιθετικός» στην ιστορία του σκακιού. Κατείχε το μεγάλο και μοναδικό ταλέντο να σχεδιάζει περίπλοκα και λεπτά επιθετικά στρατηγήματα που αιφνιδίαζαν αδυσώπητα τους δύστυχους αντιπάλους του. Το γόνιμο μυαλό του δημιουργούσε και προπαρασκεύαζε μία θέση πολύ πριν συλλάβει την ακριβή μορφή που θα έπαιρνε ο συνδυασμός του που θα κέρδιζε την παρτίδα ή η επίθεσή του για ματ. Τόσο αξεπέραστο ήταν το στυλ του, ώστε κάποιος σκακιστικός κριτικός περιέγραφε τις επιθέσεις του σαν:

«Σαρωτικές καταιγίδες με κεραυνούς που ξεσπούν ξαφνικά σε αίθριο ουρανό».

Από πολλούς σκακιστές θεωρείται ο καλύτερος σκακιστής όλων των εποχών.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Dr. Aleksandr Aleksandrovic Alyochin.

Τα έτη 1924,1925,1933 κατακτάει το ετήσιο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τυφλού Συστήματος.

Οι αστρονόμοι του αστεροσκοπείου της Κριμαίας ανακάλυψαν έναν αστεροειδή,
που στους διεθνείς αστρονομικούς καταλόγους αναφέρεται με τον αύξοντα αριθμό 1909 και το βάπτισαν με το όνομα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Α. Αλιέχιν.

Γνωρίζετε ότι….?

…Ο Αλιέχιν κατά τη συγγραφή του βιβλίου του με τίτλο «Τα καλύτερά μου παιγνίδια από το 1924 έως το 1937» διέπραξε ένα σοβαρό λάθος κατά την ανάλυση της παρτίδας μεταξύ του Μάρσαλ και Ρέτι που παίχθηκε στο Τουρνουά της Νέας Υόρκης το 1924;

Ινδική Άμυνα του Βασιλιά

1.δ4,Ιζ6 2.γ4,η6 3.Ιγ3,Αη7 4.Ιζ3,0-0 5.ε4,δ6 6.Αδ3,Αη4 7.θ3,Α:Ι 8.Β:Α,Ιγ6 9.Αε3,Ιδ7

Rheti – Marshall

Θέση μετά την 9^η κίνηση των Μαύρων.

Στην ανωτέρω θέση ο Αλιέχιν πρότεινε ως καλύτερη κίνηση για τα Λευκά 10.Ιε2;, με την οποία χάνουν μετά από 10….,Ιγε5! (ή Ιδε5!) 11.δ:Ι,Ι:ε 12.Β~,Ι:Α+ 13.Ρ~,Ι:β

- +. Το λάθος ανακαλύφθηκε στο τουρνουά του Χάστινγκξ το 1925 στη παρτίδα μεταξύ των Νόρμαν και Βίντμαρ, όπου ο Λευκός έπαιξε 10.Ιε2; με την ανωτέρω συνέχεια.

…Στο ματς Αλιέχιν – Καπαμπλάνκα που έγινε στο Μπουένος – Άϊρες το 1927 κι έχασε το Τίτλο ο Καπαμπλάνκα, ένας άλαλος μόλις άκουσε ότι ηττήθηκε ο Καπαμπλάνκα αναφώνησε: «Δεν είναι δυνατόν!» και έχασε εκ νέου τη φωνή του;

…Το ματς μεταξύ των Αλιέχιν – Καπαμπλάνκα που έγινε στο Μπουένος – Άϊρες το 1927 κατέχει τη δεύτερη θέση από απόψεως διάρκειας παρτίδων; Η διάρκεια ήταν 34 παρτίδες. Πρώτο έρχεται το ματς μεταξύ των Κασπάρωφ – Καρπώφ που έγινε στη Μόσχα το 1984-1985 με διάρκεια 48 παρτίδες. Τρίτο έρχεται το ματς μεταξύ των Καρπώφ – Κορτσνόϊ που έγινε στις Φιλιππίνες το 1978 με διάρκεια 32 παρτίδες.

… Στο ματς μεταξύ των Αλιέχιν – Καπαμπλάνκα που έγινε στο Μπουένος – Άϊρες το 1927 παίχθηκαν 3 μόνο ανοίγματα; Από μία φορά η Γαλλική Άμυνα και η Ινδική Άμυνα της Βασίλισσας και 32 φορές το Γκαμπί της Βασίλισσας!!

…Σε σιμουλτανέ που έδωσε ο Αλιέχιν το 1932 στο Παρίσι αντιμετώπισε 300 αντιπάλους;

…Στη τελετή λήξεως του ματς μεταξύ των Αλιέχιν – Καπαμπλάνκα που έγινε στο Μπουένος – Άϊρες το 1927 δεν παραβρέθηκε ο Καπαμπλάνκα;

Κατωτέρω θα βρείτε μερικά φινάλε από παρτίδες του και μία παρτίδα για να θαυμάσετε τον Αλιέχιν επί το έργο του:

Η Ιστορία ενός Σιμουλτανέ

Η κατωτέρω ιστορία αναφέρεται σ’ ένα σιμουλτανέ που έδωσε το 1944 ο Αλιέχιν σ’ ένα νοσοκομείο ανωτάτων Γερμανών Αξιωματικών τραυματιών του πολέμου που βρισκόταν σε μία πόλη της κατεχόμενης Τσεχοσλοβακίας, όπου αντιμετώπισε 36 Γερμανούς Αξιωματικούς. Η Επιτροπή Ψυχαγωγίας του Νοσοκομείου κάλεσε τον Αλιέχιν να τους κάνει μία σκακιστική επίδειξη μια και γνώριζαν όλοι οι Αξιωματικοί να παίζουν σκάκι. Ο Αλιέχιν δέχθηκε τη πρόσκληση ν’ αντιμετωπίσει σε σιμουλτανέ τους καλύτερους από αυτούς. Συγκεντρώθηκαν 36 Αξιωματικοί από τους οποίους μόνο οι 35 δέχθηκαν τη πρόταση να τους αντιμετωπίσει σε σιμουλτανέ εκτός από έναν που το θεώρησε υποτιμητικό για το Γερμανικό Πνεύμα ν’ αναμετρηθούν 36 άτομα έναντι ενός και μάλιστα Ρώσου. Ήθελε ν’ αναμετρηθούν στα ίσα. Ο Αλιέχιν όμως ήταν ανένδοτος και τελικά ο Στρατηγός υποχώρησε και δέχθηκε να συμμετάσχει μαζί με τους άλλους στο σιμουλτανέ. Τοποθετηθήκαν 36 σκακιέρες κυκλικά σε μία αίθουσα που είχε πατάρι. Οι Στρατηγοί κάθισαν στις θέσεις τους έχοντας όλοι τα μαύρα κομμάτια. Ο Αλιέχιν ανέβηκε στο πατάρι και από εκεί τους ανακοίνωσε ότι θα παίξει με όλους χωρίς να βλέπει στη σκακιέρα. Όλοι τον θαύμασαν και απόρησαν για την τολμηρή του αυτή ενέργεια εκτός από το Στρατηγό που τον ειρωνεύτηκε για έπαρση, επίδειξη και υπερεκτίμηση των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Ο Αλιέχιν δεν του έδωσε σημασία και ο αγώνας άρχισε. Κάποιος εκφωνούσε τον αριθμό της σκακιέρας και τις κινήσεις των Γερμανών Αξιωματικών και ο Αλιέχιν απαντούσε αμέσως αθέατος ψηλά από το πατάρι. Σε μερικές ώρες είχε νικήσει τους 35 και συνέχιζε να παίζει μόνο ο Στρατηγός πεισματικά παρ’ όλου που η θέση του ήταν ήδη χαμένη, βλέπε κατωτέρω διάγραμμα, αναγκασμένος λίγο αργότερα να δηλώσει  ταπεινωμένος ότι εγκαταλείπει.

Αλιέχιν – Στρατηγός

Ο Αλιέχιν τον ρώτησε, όταν κατέβηκε από το πατάρι, γιατί εγκατέλειψε. Και εκείνος του απήντησε:»Δεν είχα άμυνα. Διότι εάν έπαιζα 1….,η6 2.Βθ7+,Ρζ8 3.Βθ8+!, Α:Β 4.Π:Α±». Τότε ο Αλιέχιν αντιστρέφει τη σκακιέρα, βλέπε διάγραμμα κατωτέρω, και του λέει:

Στρατηγός – Αλιέχιν

«Για να δούμε. Θα παίξω με τα μαύρα κι εσείς με τα λευκά». Πράγματι έτσι έγινε. Ο Αλιέχιν στην ανωτέρω θέση έπαιξε 1….,Πθ4! 2.Ι:Π,Βγ3. Στη νέα θέση που προέκυψε, βλέπε διάγραμμα κατωτέρω, του λέει ο Στρατηγός:

Στρατηγός – Αλιέχιν

«Έχετε δίκιο. Κέρδιζαν τα μαύρα. Εάν 3.Ργ1,Βα1+ 4.Ρδ2, Β:Π+ -». Και ο Αλιέχιν αντιστρέφει εκ νέου τη σκακιέρα, βλέπε διάγραμμα κατωτέρω, και του λέει:

Αλιέχιν – Στρατηγός

«Για να δούμε. Θα παίξω με τα λευκά κι εσείς με τα μαύρα».

3.Βθ8+!!,Ρ:Β 4.Ιη6++ ε.α.,Ρη8 5.Πθ8±. Ο Στρατηγός το ρωτάει με απορία: «Μα τέλος πάντων κερδίζει ή θέση μου η δεν κερδίζει;». Ο Αλιέχιν με δικαιωμένη υπεροψία του έδωσε την εξής πληρωμένη απάντηση: «Όταν υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ο παίκτης κερδίζει και όχι η θέση!!». Ο Στρατηγός έμεινε άναυδος.

Το ηθικό δίδαγμα που βγαίνει από αυτή την ιστορία είναι το εξής:

«Να μην απελπιζόμαστε ποτέ σε μια δύσκολη θέση, διότι πάντα υπάρχει κάποια λύση. Και κυρίως, να διατηρούμε τη ψυχραιμία μας».

(Βερολίνο,1923)

Σικελική Άμυνα

1.ε4,γ5 2.Ιζ3,Ιγ6 3.Αε2;!;,ε6 (Τα μαύρα ισορροπούσαν εύκολα το παιγνίδι μετά από 3….,Ιζ6! 4.Ιγ3,ε5 5.0-0,Αε7 6.δ3,δ5) 4.0-0,δ6;! (Προτιμότερο το 4….,δ5) 5.δ4,γ:δ 6.Ι:δ, Ιζ6 7.Αζ3,Ιε5 8.γ4!,Ι:Α+ 9.Β:Ι,Αε7 10.Ιγ3,0-0 11.β3,Ιδ7 12.Αβ2,Αζ6 13.Παδ1,α6 14.Βη3 (Το σχέδιο του Λευκού είναι: Πίεση στο «η7″ και επίθεση με «ζ4″και»ζ5″ κ.λπ.),Βγ7 15.Ρθ1,Πδ8 16.ζ4,β6 17.ζ5,Αε5; (Καλύτερο το 17….,Πε8 Εάν 17….,ε5 18.Ιδ5,Ββ7 19.Ιε6! κ.λπ.) 18.ζ:ε!!,Α:Β 19.ε:ζ+,Ρθ8 20.Ιδ5! και τα Μαύρα εγκατέλειψαν. (Βλέπε κατωτέρω διάγραμμα):

Αλιέχιν-Ζέμις

Θέση μετά την 20^η κίνηση του Λευκού

α)Εάν 20….,Ββ8 21.Ιγ6,Αε5 22.Α:Α,δ:Α 23.Ι:Β,Π:Ι 24.Ιγ7! (με 25.Ιε8 και 26.ζ8=Β+), Πζ8 25.Ιε6,η6 26.Ι:Π,Ι:Π 27.Πδ8,Ρη7 28.Πζδ1,Πα8 29.Π1δ6+ -.

β)Εάν 20….,Ββ8 21.Ιγ6,Αθ4 22.Ι:Β,Π:Ι 23.η3,Αη5 24.θ4,Αθ6 (Εάν 24….,Αζ6 25.Ι:Α, η:Α 26.Π:ζ!!) 25.η4 και τα μαύρα χάνουν τον Αξιωματικό τους.

γ)Εάν 20….,Βα7 21.Ιγ6,Αε5 22.Α:Α,δ:Α 23.Ι:Β,Π:Ι 24.Ι:β,Πζ8 25.Ι:γ,Π:Ι 26.Π:Ι!,Π:Π 27.ζ8=Β+,Π:Β 28.Π:Π±. Εάν 26….,Πα8 27.Πα7!,Παβ8 28.Π:α+ -.

δ)Εάν 20….,Αβ7 21.Ιε6,Αε5 22.Ι:Π,Β:Π 23.Α:Α,Ι:Α+ -.

ε)Εάν 20….,Ββ7 21.Ιε6,θ6 (Εάν 21….,Αε5 22.Ι:Π,Ιζ8 (Εάν 22….,Β~ 23.ζ8=Β+,Ι: Β 24.Π:Ι±) 23.Ι:Β,Α:Ι 24.Α:Α,δ:Α 25.Ι:β,Πβ8 26.Ιδ7,η6 (Εάν 26….,Ι:Ι 27.Π:Ι,Πζ8 28.Πδ8!,θ6 29.Π:Π+,Ρθ7+ -) 27.Ι:Π,Ρη7 28.Πδ8,Α:ε 29.Π:Ι,Αζ5 30.Πγ8,Ρ:ζ 31.η4,~

32.η:Α+ -) 22.Ι:Π,Βα7 23.ζ8=Β+,Ι:Β 24.Π:Ι+,Ρθ7 25.Πζ7,Β:Π (Εάν 25….,Αε5 26.Π:Β,

Π:Π 27.Α:Α,Αη4 28.Πζ1,δ:Α 29.Πζ7,Π:Π 30.Ι:Π,Αε6 31.Ι:ε+ -) 26.Ι:Β,Πα7 27.Ι:θ,Α:θ

28.Ρ:Α,η:Ι 29.Ιζ6+,Ρη6 30.Π:δ+ -.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

«Το Σκάκι για  Όλους» του El.Pritchard, εκδ. Ι. Σιδέρης.

«Ο Πύργος» Σκακιστικό Περιοδικό, τεύχη Νο.7 και Νο.8, Αθήνα 1975.

«Κορφές» Περιοδικό Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, τεύχη 83 και

84, Αθήνα 1990.

«Νέα Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Χάρη Πάτση, τόμος 5″.

» Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούζ – Μπριττάνικα, τόμος 6″.

Από Προσωπικές Σημειώσεις του Συγγραφέα.

(απόσπασμα από το βιβλίο του Carlo De Grandi «Περί της γενέσεως και διαδόσεως του Ζατρικίου (Σκακιού) ανά τους αιώνες.»)